"Najczystszą jakość działań artystycznych wyprowadza się z obserwacji natury.” Tymi słowami opisuje sposób malarskiej kreacji Stanisław Sacha Stawiarski; jego malarstwo jest prezentowane w Galerii „U Jaksy”. Artysta urodził się w Śladowie, nieopodal Miechowa, obecnie swój czas dzieli między dwa domy - we Francji i w Polsce. Malownicze Saint-Tropez staje się często tematem jego prac, podobnie jak pejzaże Ziemi Kłodzkiej .









Na wernisaż przybyli licznie sąsiedzi i znajomi, którzy po raz pierwszy po 35 latach nieobecnosci Artysty w rodzinnych stronach mogli poznać po raz drugi kolegę sprzed lat i zobaczyć sztukę, która stała się im bardzo bliska chociaż zrodzila się w dalekiej Francji nad Lazurowym Wybrzeżem. Natura niby inna, a taka sama - czy to w Polsce czy we Francji zniewala umysł i wyzwala emocje. We Francji bardziej słoneczna, a więc i bardziej radosna niż w rodzinnym Śladowie. Wszedzie jednak NATURA daje poczucie bezpieczenstwa i szczęścia, z którym pragniemy obcować.









Na wernisaż przybył z Kielc - Kazimierz Kołomyja, akademicki kolega z czasów studiów w krakowskiej ASP, który przygotował na tę okoliczność koncert gitarowy.









Stanisław Stawiarski przywiózł na wernisaż świeżo wydany album obrazujący całokształt Jego twórczości, który wzbudził wielkie zainteresowani. Całkowity dochód ze sprzedaży pozyskany tego wieczoru w Galerii "U Jaksy" przeznaczył na wsparcie akcji charytatywnej z przeznaczeniem na letni wypoczynek dla dzieci, które nigdy wcześniej nie były na zorganizowanych wakacjach.










W wernisażu uczestniczyli przedstawiciele władz samorządowych: Przewodniczący Rady Powiatu - Stanisław Krawiec, oraz Burmistrz Miechowa - Krzysztof Świerczek.


Wystawa nosi tytuł: ”Zagraniczne wojaże”. Sacha Stawiarski stara się unikać schematycznego, banalnego patrzenia na świat i przezwyciężyć automatyzm sterujący wzrokiem; jego malarstwo jest więc dalekie od czystego i prostego mimetyzmu. Skupienie wzroku na konkretnym elemencie pomaga zobaczyć rzecz na nowo, poddać ją badawczej analizie, by zbliżyć się do prawdy. Nowe spojrzenie kształtuje się w syntetycznej, lapidarnej formie, modelowanej przez kolor i światłocień. Znaczna część obrazów to pejzaże, pojawiają się na nich niekiedy postacie ludzkie, które w innych obrazach stają się samodzielnym tematem: „Chłopiec z psem”, „Leżąca na tarasie”, „Skrzypek”. Artysta przywiązuje bardzo dużą uwagę do barwy, wyraźnie skłaniając się ku koloryzmowi. Skupienie uwagi na kolorze nieraz wskazane zostaje dosłownie w samym tytule. Białe „Kwiaty na czerwonym” wchłaniają intensywną czerwień tła i zieleń łodyg. Możemy zaobserwować jak wzajemne relacje barwne oddziałują na siebie. Niezwykle istotne jest też światło, rzucające głęboki cień, budowany interesującą barwą, wprowadzając do kompozycji pewien ciepły dramatyzm. Promienie słońca zalewają krajobraz jasnym, rozgrzanym blaskiem. Powietrze wokół „Tenisisty” w upalnym słońcu staje się rozedrgane, a jego cień – szkarłatny. Sposób patrzenia na naturę zmienia się nocą, „Księżycowe światło” na przykład odsłania świat w barwach fowistyczno odrealnionych. Sama forma i rysunek nie schodzą bynajmniej na drugi plan, ulegają jedynie syntetycznym, kubistycznym uproszczeniom. Niekiedy ta inspiracja jest wskazana wprost przez tytuły takie jak: „ Siedząca a’ la Picasso”, „Kubistyczne postaci”. Malarstwo Sachy Stawiarskiego jest bardzo bogate pod względem treści i formy, unika monotonii w komponowaniu. Każdy obraz jest nowym spojrzeniem na wybrany fragment otaczającego go świata. Artysta każdorazowo, indywidualnie uzależnia malarską wypowiedź od inspiracji naturą nadając jej formę uproszczoną syntetycznym spostrzeganiem przedmiotów./Anna Marczewwska